wiklina ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , wierzba z młodymi czerwonymi pędami, rosnąca nad rzekami (1.2) młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie; (1.3) przedmioty z wikliny (1.2) (1.4) wierzbowe zarośla
(1.4)
(1.4) Jednak łagodne i wdzięczne zakręty łąki zwężały się coraz, aż ustąpiły miejsca wąskiej rozpadlinie, a ścieżki w głąb parowu prowadzące zaczęły piąć się po stokach gór; to nagie, skaliste, ostrymi rozpęknięciami poprzerywane i kolczystą wikliną zjeżone, to zielone i tajemniczo pod sklepieniami liściastej zarośli przepadające.
wikliniarstwo, wikliniarz wiklinowy, wikliniarski
angielski: (1.2) wicker; (1.3) wickerwork bułgarski: (1.1) ракита francuski: (1.1) osier ; (1.2) osier ; (1.3) vannerie hiszpański: (1.1) mimbrera ; (1.2) mimbre /; (1.4) mimbreral jidysz: (1.2) פֿלעכטוואַרג (flechtwarg) niemiecki: (1.1) Purpur-Weide ; (1.2) Flechtweide nowogrecki: (1.1) λυγαριά , λύγος /, αλυγαριά ; (1.2) λυγαριά , κλαδί λυγαριάς rosyjski: (1.1) лоза ukraiński: (1.1) лоза wilamowski: (1.1) vikla