wędrować () , , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) przebywać długą drogę skądś dokądś
(1.1)
(1.1) Kiedy w Rosji ściśnie mróz, stada jerów wędrują na południe i wtedy można je u nas spotkać bez większego kłopotu.
(1.1) wędrować pieszo / piechotą / na rowerze / samochodem / autostopem / koleją • wędrować bez celu / przed siebie • wędrować śladami (kogoś, czyimiś)
(1.1) podróżować
(1.1) pielgrzymować
wędrówka , wędrowiec , wędrownik , wędrowniczek , wędrowniczka , wędrowanie wędrowny, wędrowniczy przywędrować
wędrować z rąk do rąk
angielski: (1.1) wander arabski: (1.1) جاب, تجول białoruski: (1.1) вандрава́ць, падаро́жнічаць francuski: (1.1) migrer niemiecki: (1.1) wandern rosyjski: (1.1) стра́нствовать turecki: (1.1) gezmek ukraiński: (1.1) мандрува́ти, подорожува́ти wilamowski: (1.1) vandyn, wandyn