marny ()
,
przymiotnik jakościowy (1.1) będący w złym stanie, o niewielkiej wartości (1.2) mały, drobny (1.3) zbyteczny, daremny
(1.1-3)
(1.1) Szałas okazał się marnym schronieniem podczas deszczu. (1.1) Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto!Adam Mickiewicz, Dziady, Część IV
(1.1) marny los • marna pociecha (1.2) marne szanse
(1.1) kiepski, lichy, nędzny (1.2) drobny
(1.1) dobry, zacny, wyborny (1.2) spory, znaczny
marnacja , marność , marnotrawstwo , marnowanie , zmarnowanie , marnienie , zmarnienie marnować , zmarnować , marnieć , zmarnieć marnotrawny marniutki, marniuteńki marnie, marnotrawnie, marniutko, marniuteńko
pójść na marne
angielski: (1.1) puny arabski: (1.1) حقير białoruski: (1.1) дрэнны, кепскі duński: (1.1) ringe jidysz: (1.1) הינטיש (hintisz) litewski: (1.1) skurdus niderlandzki: (1.1) miserabel, nietig niemiecki: (1.1) mies, miserabel; (1.2) mickrig rosyjski: (1.1) ничтожный; (1.2) крохотный rumuński: (1.1) slab słowacki: (1.1) márny; (1.3) márny suahili: (1.1) nyonge szwedzki: (1.1) skral, skröplig, skruttig ukraiński: (1.1) марний włoski: (1.1) da quattro soldi, da strapazzo, misero, meschino, gramo; (1.3) vano, inutile