brilliant ()
przymiotnik (1.1) błyszczący, świecący, roziskrzony (1.2) wspaniały, wyjątkowy, oszałamiający (1.3) błyskotliwy, genialny, bardzo inteligentny
(1.1) We were taking a walk among brilliant lights on the promenade. → Spacerowaliśmy pośród roziskrzonych latarni na promenadzie. (1.2) The actor's performance in the play was simply brilliant. → Gra tego aktora w sztuce była wprost oszałamiająca. (1.3) She is a brilliant scientist. → Ona jest błyskotliwym naukowcem.
(1.3) brilliant idea → genialny pomysł
(1.1) glittering, shinig, sparkling (1.2) excellent, exceptional, magnificent, marvellous, superb (1.3) ingenious
brilliance, brilliancy brilliantly