marność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości
(1.1)
(1.1) W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt, bo wszystko jest marnością. Wszystko idzie na jedno miejsce: powstało wszystko z prochu i wszystko do prochu znów wracaKsięga Koheleta 3,19-20, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Konrad Marklowski).. (1.1) Pustelnik dniami i nocami rozmyślał nad marnością dóbr doczesnych.
marnowanie , zmarnowanie , marnacja marnieć, marnować , zmarnować marny marnie
marność nad marnościami i wszystko marność
angielski: (1.1) vanity bułgarski: (1.1) суета esperanto: (1.1) vanteco francuski: (1.1) vanité hiszpański: (1.1) vanidad interlingua: (1.1) vanitate jidysz: (1.1) הבֿל (hewl) łaciński: (1.1) vanitas ukraiński: (1.1) марність włoski: (1.1) vanità , nullità