arendarz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dzierżawca budynków gospodarczych, karczem, szynków i gruntów rolnych
(1.1)
(1.1) No, już to wybaczcie, panie arendarzu – wtrącił się z powagą wójt ryczychowski – z bliska go podobno jeszcze nikt nie widział prócz starego klucznika, Kostia Bulija, który z nim jakieś nieczyste utrzymuje konszachtyWalery Łoziński: Zaklęty Dwór, I. Organiścina..
arendować arenda arendarski
białoruski: (1.1) арандатар bułgarski: (1.1) арендатор rosyjski: (1.1) арендатор ukraiński: (1.1) орендар , орендатор