__TOC__ dysforia () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;
(1.1)
(1.1) Stwierdzono, że zaburzenia depresyjne wyrażają się głównie dysforią, a ponadto występują także różnego typu obrazy depresyjne, zwykle jednak o nietypowym obrazie klinicznym.Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej im. Gen. Karola Świerczewskiego, w Szczecinie, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Szczecin 1975, s. 198
(1.1) dysforia płciowa • dysforia gatunkowa
(1.1) euforia
dysforyczny
(1.1) (dýsphoros) <
angielski: (1.1) dysphoria baskijski: (1.1) disforia bułgarski: (1.1) дисфория chiński standardowy: (1.1) / (fánzào) czeski: (1.1) dysforie estoński: (1.1) düsfooria fiński: (1.1) dysforia francuski: (1.1) dysphorie hebrajski: (1.1) דיספוריה hiszpański: (1.1) disforia indonezyjski: (1.1) disforia irlandzki: (1.1) diosfóiria kataloński: (1.1) disfòria kirgiski: (1.1) дисфория niderlandzki: (1.1) dysforie niemiecki: (1.1) Dysphorie nowogrecki: (1.1) δυσφορία portugalski: (1.1) disforia rosyjski: (1.1) дисфория rumuński: (1.1) disforie serbski: (1.1) дисфорија szwedzki: (1.1) dysfori ukraiński: (1.1) дисфорія uzbecki: (1.1) disforiya włoski: (1.1) disforia
dysforia ()
rzeczownik (1.1) dysforia