audacity ()
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) śmiałość (1.2) zuchwałość, czelność
(1) audacity; audacities
(1.1) Sally broke up with Kevin because of his extreme audacity. → Sally zerwała z Kevinem z powodu jego skrajnej śmiałości. (1.2) The brash private had the audacity to criticize the general. → Zuchwały szeregowiec miał czelność krytykować generała.
(1.2) audaciousness, outdaciousness, temerity
audacious audaciously
< < < ;