kalafonia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;
(1.1)
(1.1) Wytarł smyczek kalafonią, brzęknął na strunach, pokręcił klucze i w chwilę później spod delikatnych palców rozległy się dźwięki barkaroliB. Prus: Emancypantki.
kalafoniowy
z , (resina) Colophonia (żywica kolofońska), od nazwy miasta (Kolofṓn) (Kolofon)
angielski: (1.1) rosin, colophony bułgarski: (1.1) колофон czeski: (1.1) kalafuna duński: (1.1) kolofonium esperanto: (1.1) kolofono francuski: (1.1) colophane hiszpański: (1.1) colofonia niemiecki: (1.1) Kolophonium norweski (bokmål): (1.1) kolofonium norweski (nynorsk): (1.1) kolofonium nowogrecki: (1.1) κολοφώνιο słowacki: (1.1) kolofónia szwedzki: (1.1) kolofonium węgierski: (1.1) gyanta