azeno ()
rzeczownik (1.1) , osioł (1.2) głupek, osioł (1.3) uparciuch, osioł
(1.1-3)
(1.1) Post kiam li manĝis panon kaj trinkis, oni selis por li la azenon.1 Reĝ 13:23, L. Zamenhof → Po tym jak zjadł chleb i napił się, osiodłano mu osła. (1.2) Mi ne volas paroli kun tiu ĉi azeno. Li tute ne komprenas, ke antaŭ ni staras problemojn. → Nie chcę gadać z tym osłem. On zupełnie nie rozumie, że stoją przed nami problemy. (1.3) Mia frato estas obstina azeno. → Mój brat jest upartym osłem.
(1.2) stultulo (1.3) obstinulo
azenaĵo, azenido, azenino azena azen' al azeno riproĉas malsaĝon • azenon komunan oni batas plej multe • forveturis azenido kaj revenis azeno • kion rajtas leono, ne rajtas azeno • ne volis rajdi sur ĉevalo, ekrajdis sur azeno
(1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Ssaki