__TOC__ trap ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przenośna kładka do wchodzenia na statek (1.2) zapadnia (1.3) konkurencja sportowa polega na strzelaniu z broni palnej do rzutków (1.4) gatunek hip-hopu z mocnym basem, szybkimi hi-hatami i mrocznym klimatem;
(1.1-4)
trapowy
(1.2) angielski: (1.1) gangway, gangplank, gangboard, accommodation ladder; (1.4) trap esperanto: (1.1) ponteto, trapasejo, pasponteto, pastabulo niderlandzki: (1.1) valreep rosyjski: (1.4) трэп
trap ()
rzeczownik (1.1) pułapka (np. zasadzka) (1.2) pułapka (np. sidła, potrzask) (1.3) podstęp (1.4) buzia, morda, pysk (w wyrażeniu: shut your trap!) (1.5) instrumenty perkusyjne (1.6) syfon (w ubikacji) czasownik (2.1) zastawiać pułapkę (2.2) zatrzasnąć coś i/lub kogoś, złapać kogoś w potrzasku (2.3) be trapped, utknąć gdzieś, być uwięzionym (np. w windzie)
(1.1) death trap • poverty trap
(1.1-2) ambush (1.3) pitfall (2.2) entrap
trap-door, mouse-trap, entrapment, trapper, trapping, traps entrap
trap ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) schody (1.2) kop, uderzenie nogą (1.3) stopień rozwoju
(1) trappen;
(1.1) de trap op lopen, de trap op komen → wchodzić schodami na górę • de trap af lopen, de trap af komen → schodzić schodami w dół
(1.2) schop (1.3) stadium, grad
(1.1) brandtrap, roltrap
iemand een trap geven