blamaż

blamaż () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kompromitacja, ośmieszenie się

(1.1)

(1.1) Premiera tego przedstawienia okazała się blamażem, na sali było mniej miejsc niż sprzedano biletów, a aktorzy nie znali ról.

(1.1) kompromitacja, ośmieszenie się, zblamowanie się, poruta, wstyd, hańba; blama

blamowanie , zblamowanie , blama blamować się , zblamować się

< → blamować się < → ganić, krytykować, potępiać

angielski: (1.1) discredit czeski: (1.1) blamáž niemiecki: (1.1) Blamage rosyjski: (1.1) компрометация