lękliwy () , ,
przymiotnik (1.1) (o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć (1.2) przelękniony, nieśmiały, niepewny (1.3) niepewny, drżący
(1.1-3)
(1.1) Konieczność nawet lękliwych przemienia w bohaterów.Caius Sallustius Crispus (1.2) Niekiedy tylko, gdy on tego nie widział, rzucały za nim lękliwe, ukradkowe spojrzenia.Jerzy Żuławski Na srebrnym globie (1.3) Słońce skłoniło się nad bory i pierwsze lękliwe cienie wyłoniły spod drzew, czołgając się ku zbożom.Władysław Reymont Chłopi
(1.2) lękliwy głos/okrzyk/chód • lękliwe spojrzenie • lękliwe szepty/marzenia
(1.1) tchórzliwy, bojaźliwy, strachliwy (1.2) nieśmiały
(1.1) śmiały, odważny, mężny (1.2) mocny, pewny, hardy
angielski: (1.1) timid, bashful esperanto: (1.1) tima, timema, timida; (1.2) timida francuski: (1.1) craintif, peureux, timide jidysz: (1.1) שרעקעוודיק (szrekewdik), שרעקעדיק (szrekedik) łaciński: (1.1) timidus niderlandzki: (1.1) bangelijk, angstig, timide niemiecki: (1.1) furchtsam, ängstlich rosyjski: (1.1) робкий, боязливый, пугливый