atrybucja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś) (1.2) połączenie rzeczownika z przymiotnikiem pełniącym funkcję atrybutu – przydawki (1.3) wnioskowanie, wyjaśnianie czyichś zachowań, zjawisk, intencji pomagające przewidywać zdarzenia i zwiększyć możliwość wpływania na nie (1.4) przypisanie autorstwa dzieła sztuki, dokonywane gdy dzieło nie jest podpisane lub istnieją wątpliwości co do autentyczności podpisu autora (1.5) bezspójnikowe połączenie zdań lub części zdania
(1.1-5)
(1.1) Rady szybko rozszerzyły swe pierwotne atrybucje kierowników strajków i stały się zalążkiem nowej władzy, która zagarniała rządy w kraju i wprowadzała w życie swoje postanowienia.
(1.3) atrybucja globalna
atrybut atrybucyjny
angielski: (1.1) attribution francuski: (1.1) attribution interlingua: (1.1) attribution japoński: (1.1) 帰属 koreański: (1.1) 귀인 włoski: (1.1) attribuzione