__TOC__ paleolit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;
(1.1)
(1.1) Najstarsze odkryte dotąd psie szczątki pochodzą z epoki górnego paleolitu i są datowane na okres 13-17 000 lat p.n.e.Psie mumie i pochówki
(1.1) dolny / środkowy / górny paleolit
(1.1) starsza epoka kamienia, epoka kamienia łupanego
paleolityczny
(palaiós + líthos) → stary + kamieńKronika ludzkości, praca zbiorowa pod red. Mariana M. Michalika, wyd. Kronika, Warszawa 1993, s. 17.
angielski: (1.1) Palaeolith, Paleolith, palaeolithic, paleolithic arabski: (1.1) عصر حجري قديم baskijski: (1.1) paleolito białoruski: (1.1) палеаліт bułgarski: (1.1) палеолит francuski: (1.1) Paléolithique hiszpański: (1.1) Paleolítico interlingua: (1.1) paleolitho niemiecki: (1.1) Altsteinzeit , Paläolithikum portugalski: (1.1) Paleolítico rosyjski: (1.1) палеолит słowacki: (1.1) paleolit szwedzki: (1.1) paleolitisk tid , äldre stenåldern ukraiński: (1.1) палеоліт
paleolit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) paleolit
(1.1)
paleolit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) paleolit
paleolitický