sztylet ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krótka broń biała o cienkim ostrzu; (1.2) rodzaj gęsiego pióra (1.3) zecerski szpikulec do operowania czcionkami przy składzie
(1.1-3)
(1.1) Wyciągnął z pochwy szablę swą i koniec jej twardo zanurzył w głębokość rany zadanej sztyletemStefan Żeromski: Popioły..
sztyletowanie sztylecik sztyletować , zasztyletować sztyletowy, sztyletowaty
(1.1) < ; → styl (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) dagger, poniard arabski: (1.1) خنجر esperanto: (1.1) stileto, ponardo francuski: (1.1) dague hiszpański: (1.1) daga , puñal , estilete japoński: (1.1) ダガー jidysz: (1.1) שטילעט (sztilet), שטעכמעסער / (sztechmeser) kaszubski: (1.1) dolch , knyp , sztilet kataloński: (1.1) daga niemiecki: (1.1) Dolch , Stilett nowogrecki: (1.1) εγχειρίδιο , στιλέτο osmański: (1.1) خنجر (hancer), خنچر (hançer / hançar) sanskryt: (1.1) कट्टार szwedzki: (1.1) stilett turecki: (1.1) hançer wietnamski: (1.1) dao găm włoski: (1.1) pugnale , stiletto