Bruno

Bruno () , ,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;

(1.1)

(1.1) Bruno pojechał z Jasiem na narty.

(1.1)

Brunonik , Brunio , Brunik , Brunonek

→ człowiek o ciemnych włosachJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 77. źródłosłów dla nazwisk: Brun, Brunarski, Brunak, Bruniński, BrunnerJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 78.

(1.1) w wyniku odmiany fleksyjnej powstała inna wersja tego imienia – Brunon (1.1)

łotewski: (1.1) Bruno włoski: (1.1) Bruno

Bruno ()

rzeczownik, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1)

(1.1) Dostęp 01.05.2026.

(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Imiona męskie

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Brunko

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

Bruno ()

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Bruno, Brunon

(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Imiona