akcentować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu (1.2) podkreślać jakieś cechy, kłaść na coś nacisk (1.3) wyróżniać dźwięk lub akord w melodii
(1.1-3)
(1.1) Wszyscy piją – powiedział Dyżurny. – Mój syn zmartwychwstał – Stary akcentował dokładnie każdą zgłoskę.
akcent , akcencista , akcentysta , akcentowanie , zaakcentowanie zaakcentować akcentowy, akcentowany, bezakcentowy
→ przyśpiew, przycisk wyrazowy
angielski: (1.1) accent; (1.2) accent białoruski: (1.1) акцэнтаваць; (1.2) акцэнтаваць; (1.3) акцэнтаваць bułgarski: (1.1) акцентувам, акцентирам; (1.2) акцентувам, акцентирам duński: (1.1) accentuere; (1.2) accentuere esperanto: (1.1) akcenti; (1.2) akcenti francuski: (1.1) accentuer hiszpański: (1.1) acentuar; (1.2) acentuar, resaltar, recalcar, poner de relieve; (1.3) acentuar, marcar, resaltar rosyjski: (1.1) акценти́ровать; (1.2) акценти́ровать; (1.3) акценти́ровать słowacki: (1.1) akcentovať ukraiński: (1.1) акцентувати; (1.2) акцентувати; (1.3) акцентувати