vaincre ()
czasownik (1.1) zwyciężyć (1.2) pokonać przeciwności vaincre (je vaincs, tu vaincs, il vainc, nous vainquons, vous vainquez, ils vainquent), vainquant, (avoir) vaincu, vaincr-, vainqu- (je vainquis, tu vainquis, il vainquit, nous vainquîmes, vous vainquîtes, ils vainquirent), vaincu-
(1.1) Il faut vaincre ou mourir. → Trzeba zwyciężyć lub umrzeć. (1.2) Il a vaincu sa mauvaise fortune. → Pokonał swój zły los.
(1.1) vaincre les nations/ses ennemis → zwyciężyć narody/swoich wrogów • vaincre en bataille → zwyciężyć w bitwie • vaincre par ruse → zwyciężyć podstępem
(1.1) gagner (1.2) dominer, surmonter
vainqueur vainqueur
, bezokolicznik vincere
hasło vaincre w Dictionnaire de L'Académie française, wydanie 8 (1932-5)