__TOC__ obligatorisk () lub
przymiotnik (1.1) obowiązkowy
(1.1) obligatorisk, obligatorisk, obligatoriske
(1.1) Dyrets ejerinde har glemt de obligatoriske vaccinationer. → Właścicielka zwierzęcia zapomniała o obowiązkowych szczepieniach.
(1.1) obligatorisk forsikring → obowiązkowe ubezpieczenie
obligation
obligatorisk ()
przymiotnik (1.1) obowiązkowy
(1.1) obligatorisk, obligatoriskt, obligatoriska
(1.1) obligatorisk försäkring → obowiązkowe ubezpieczenie
obligation