ronić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( uronić) (1.1) gubić, tracić coś czasownik przechodni niedokonany ( poronić) (2.1) rodzić martwy płód
(1.1-2.1)
(1.1) (…) w tymże samym mgnieniu oka, niby odpowiedź na zapytanie albo kula krzyżująca się ze strzałą, od strony ławki w stronę nauczyciela leciał powietrzem wielki szklany kałamarz roniąc po drodze strumień czarnego płynu. (2.1) Okazało się, że ta kobieta ostatni raz miała perjod w siedemnastym roku życia, przed zamążpójściem: od tego czasu, dwadzieścia razy rodziła i roniła bez przerwy…
poronić poroniarka , ronienie , poronienie
ronić łzy
angielski: (1.1) shed; (2.1) miscarry chiński standardowy: (1.1) 掉 (diào) niemiecki: (1.1) vergießen; (2.1) eine Fehlgeburt erleiden