obie () , ,
liczebnik zbiorowy (1.1) dwie konkretne osoby, dwoje zwierząt lub dwa przedmioty, określone rzeczownikiem rodzaju żeńskiego; i jedna, i druga
(1.1)
(1.1) Z serdeczną przyjaźnią ściskam Panu obie ręceListy Orzeszkowej do Józefa Sikorskiego. (1.1) Obie panie były mocno przerażone, mocno upudrowane i patetyczniejsze niż zwykleHenryk Sienkiewicz, Wiry..
(1.1) obie bez rzeczownika; obie + rzeczownik w odmieniający się przez przypadki wraz z liczebnikiem
(1.1) obydwie
obaj, obydwaj, obydwie, oba, obydwa, oboje, obydwoje
(1.1) W odróżnieniu od „oba” i „obaj” liczebnik „obie/obydwie” ma te same formy w odniesieniu do ludzi i do rzeczy. Silniej niż „dwa” lub „dwie” podkreśla on, iż zdanie dotyczy i jednej, i drugiej osoby lub przedmiotu. „Obie” w odróżnieniu od „dwa” musi dotyczyć konkretnych rzeczy lub osób. Fraza „” jest niepoprawna gramatycznie, podczas gdy fraza „jakieś dwie babki” jest poprawna.
(1.1) białoruski: (1.1) абедзве nowopruski: (1.1) abbas polski język migowy: rosyjski: (1.1) обе