__TOC__ punch ()

czasownik przechodni (1.1) uderzać, bić pięścią, walić (1.2) poganiać (np. bydło) (1.3) przebijać, dziurkować (1.4) kasować (np. bilet) rzeczownik (2.1) uderzenie pięścią, kułak (2.2) dziurkacz, przebijak (2.3) kasownik (do biletów) (2.4) poncz

(1.1-4) punch, punched, punched, punches, punching (2.1-3) punch; punches (2.4) punch;

(1.1) He will regret punching me in the face. → Będzie żałował, że uderzył mnie w twarz.

(1.1) fist (2.2) hole puncher (2.3) ticket puncher

punchline, punch card, punched tape, puncher

punch ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) poncz (napój)

(1.1)

(1.1) ponce