ambaras ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) trudna, kłopotliwa sytuacja
(1.1)
(1.1) Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało narazTadeusz Boy-Żeleński: „Słówka – Tetralogia z kajetu pensjonarki”. (1.1) Jakoż mieliśmy już ambaras w Ligua, gdzie nam z trudnością odmieniono konie. Większy jeszcze ambaras mieliśmy z pieniędzmi. Nikt bowiem nie chciał odmienić nam uncji w złocie… (1.1) Nadto ładunek dowieziony wozem do szosy częstokroć po ciężkich, bocznych drogach, w pewnéj ilości wypadków, o ile mianowicie dalsza odległość nie stanie na przeszkodzie, i daléj idzie na wozie, unikając kosztów przeładowania i ambarasu, połączonego z oddaniem ładunku na kolej.
ambarasowanie ambarasować , zaambarasować
→ przeszkoda < → belka, tragarz. Poświadczone od 1754-1770.
arabski: (1.1) رَوْعَة , اشكال białoruski: (1.1) клопат , турбота duński: (1.1) besvær , vanskelighed esperanto: (1.1) embaraso francuski: (1.1) embarras hiszpański: (1.1) apuro , lío , dificultad kaszubski: (1.1) wërwas , wërszaft