orkester ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) orkiestra
(1.1) et orkester, orkestret/orkesteret, orkestre, orkestrene
(1.1) I det lille ensemble befinder sig oftest orkestrets to til fire dygtigste musikere, oftest på strygere eller fløjte og akkompagneret af et cembalo. → W skład takiego niewielkiego zespołu wchodzi zazwyczaj od dwóch do czterech najzdolniejszych muzyków orkiestry, najczęściej grających na instrumentach smyczkowych lub flecie, którym towarzyszy klawesyn.
orkestral orkestrere
< <
orkester ()
rzeczownik (1.1) orkiestra
(1.1) orkestriruum
orkester ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) orkiestra
orkester ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) orkiestra
orkester ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) orkiestra
(1.1) en orkester, orkestern, orkestrar, orkestrarna
(1.1) symfoniorkester