zachodzić ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zajść) (1.1) o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą (1.2) odwiedzać kogoś przy okazji (1.3) zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce (1.4) częściowo przykrywać lub pokrywać się (1.5) pokrywać się nalotem (1.6) dochodzić do jakiegoś miejsca (1.7) starać się (o coś) czasownik przechodni niedokonany ( zajść) (2.1) podchodzić do kogoś tak, żeby tego nie spostrzegł
(1.1-6) (2.1)
(1.1) Słoneczko zachodziło, dziewczyna się przytulała, było romantycznie i trochę chłodno. (1.2) Czasem do niej zachodzę, spytać, czy czegoś nie potrzebuje. (1.3) W płucach zachodzi wymiana gazowa. (1.4) Źle się wydrukowało – te litery zachodzą na siebie. (1.5) Stara brama zachodziła rdzą. (1.6) Zachodziłem już prawie pod leśniczówkę, gdy spadł deszcz. (2.1) Zachodził mnie od tyłu, żeby zdzielić bejsbolem.
(1.1) zachodzić za + (1.2) zachodzić do + (1.3) zachodzić w + (1.4) zachodzić na + (1.5) zachodzić +
(2.1) zachodzić od tyłu
(1.2) wpadać, wstępować (1.3) zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce (1.4) nachodzić (2.1) podchodzić
(1.1) wschodzić (1.2) wychodzić
zachód , zachodzenie , zajście , zachodniak zajść zachodni zachodnio-
zachodzić w głowę • zachodzić w ciążę
angielski: (1.1) set; (1.2) drop in (on ); (1.3) occur; (1.4) overlap arabski: (1.4) تداخل esperanto: (1.1) subiri francuski: (1.1) se coucher hawajski: (1.1) napoʻo, welo japoński: (1.1) 沈む (しずむ, shizumu); (1.2) 立ち寄る (たちよる, tachiyoru), 寄る (よる, yoru); (1.3) 起こる (おこる, okoru), 生ずる (しょうずる, shō zuru); (1.4) 重なる (かさなる, kasanaru); (1.6) 辿り着く (たどりつく, tadoritsuku), 着く (つく, tsuku) jidysz: (1.1) אונטערגיין (untergejn); (1.3) זײַן (zajn) litewski: (1.1) leistis, nusileisti niemiecki: (1.1) untergehen; (1.2) vorbeikommen rosyjski: (1.1) заходить, закатываться; (1.2) заходить (к кому-то); (1.3) происходить, возникать; (1.5) покрываться staroegipski: (1.1) (wḏꜣ) szwedzki: (1.1) gå ner, gå ned; (1.2) titta in; (1.3) inträffa, förekomma; (1.5) komma fram, nå; (2.1) smyga sig på wilamowski: (1.1) undergyjn, untergejn