kleić ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś (1.2) rozumieć czasownik zwrotny niedokonany kleić się (2.1) mieć zdolność klejenia (2.2) przywierać do czegoś (2.3) być spoconym (2.4) namolnie próbować przytulać się
(1.1-2) (2.1-4)
(1.1) Dawniej stosowano magnetofony szpulowe, przy których trzeba było spędzać czas z żyletką i taśmą klejącą.
(1.1) lepić (1.2) czaić bazę, czaić, kumać czaczę
kleik , klej , klejenie , klejówka , naklejeczka , odklejanie , odklejenie pokleić, skleić, przykleić, nakleić, rozklejać, rozkleić, wkleić kleisty, klejowy
kleić durnia • nie kleić się
angielski: (1.1) stick arabski: (1.1) صمغ czeski: (1.1) lepit; (2.1) lepit se; (2.2) lepit se esperanto: (1.1) glui francuski: (1.1) coller hindi: (1.1) जोड़ना interlingua: (1.1) glutinar kaszubski: (1.1) lëmic rosyjski: (1.1) клеить; (1.2) врубаться slovio: (1.1) kleit szwedzki: (1.1) limma, klistra ukraiński: (1.1) клеїти wilamowski: (1.1) łajma