__TOC__ bruit ()
,
rzeczownik niepoliczalny (1.1) nieprawidłowy odgłos przy osłuchiwaniu pacjenta, szmer (1.2) pogłoska czasownik (2.1) , rozpowiadać, ogłaszać, szerzyć
(1.1-2) bruit; (2.1) bruit, bruited, bruited, bruits, bruiting
bruit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) hałas (1.2) huk, trzask (1.3) wrzawa, zgiełk (1.4) odgłos, dźwięk
(2.1) 3. literacki (passé simple) czasownika bruir
(1.1) rumeur (1.2) grondement