własność ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rzecz posiadana przez kogoś (1.2) prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej; (1.3) właściwość, cecha
(1.1-2) (1.3)
(1.1) To moja prywatna własność. (1.2) Odrębna własność lokalu jest nieograniczonym prawem rzeczowym. (1.3) Funkcja ma własność Darboux, jeśli obraz każdego przedziału jest przedziałem.
(1.3) własność +
(1.1-3) czyjaś własność (1.2) prawo własności • tytuł własności • własność osobista • własność intelektualna • jednoosobowa własność • własność prywatna • własność hipoteczna • własność przemysłowa • własność publiczna • własność przez zasiedzenie • własność spółdzielcza
(1.1) stan posiadania, majątek, mienie (1.3) cecha, przymiot, właściwość
właściciel , właścicielka , uwłaszczenie uwłaszczyć własnościowy, własny
angielski: (1.1) property; (1.2) property; (1.3) property arabski: (1.1) حيازة baskijski: (1.1) jabetza, ondasun; (1.2) jabetza; (1.3) propietate białoruski: (1.1) уласнасць ; (1.2) уласнасць ; (1.3) уласцівасць bułgarski: (1.1) собственост ; (1.2) собственост duński: (1.1) eje , ejendom ; (1.3) egenskab esperanto: (1.1) propraĵo; (1.2) propraĵo; (1.3) propraĵo, eco francuski: (1.1) possession hiszpański: (1.1) propiedad ; (1.2) propiedad ; (1.3) propiedad niemiecki: (1.1) Eigentum ; (1.2) Eigentum ; (1.3) Eigenschaft nowogrecki: (1.1) ιδιοκτησία ; (1.2) ιδιοκτησία ; (1.3) ιδιότητα rosyjski: (1.1) собственность ; (1.2) собственность ; (1.3) свойство ukraiński: (1.1) власність wilamowski: (1.1) ajgentüm ; (1.2) ajgentüm ; (1.3) ajgentüm włoski: (1.1) proprietà