tryb ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) procedura lub ustalony wariant jej wykonania (1.2) koło zębate, szczególnie duże; (1.3) gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia; (1.4) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
(1.1-4)
(1.1) Nie ma ustalonego trybu postępowania w takich sytuacjach. (1.1) System uruchomił się w trybie awaryjnym. (1.1) Zostanie osądzony w trybie doraźnym. (1.1) W trybie nadpisywania wprowadzane znaki zastępują wcześniej wpisane znaki dokumentu. (1.2) Tryby się zatarły. (1.3) Tryb przypuszczający wyraża niepewność, warunkowość lub wyrażone pośrednio życzenie. (1.4) Sonet skomponowany został w trybie molowym.
(1.1) w trybie + • w trybie +
(1.1) tryb awaryjny • tryb doraźny (1.3) tryb łączący • tryb oznajmujący (lub tryb orzekający) • tryb rozkazujący • tryb przypuszczający • tryb życzący (1.4) tryb molowy • tryb durowy
(1.1) procedura, mechanizm, zwyczaj (1.2) koło zębate
trybowanie trybik trybować ; trybić , zatrybić trybowy
iść swoim trybem
< Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 138.
angielski: (1.1) mode, procedure, mechanism; (1.2) gear; (1.3) grammatical mood; (1.4) mode czeski: (1.1) režim ; (1.3) způsob esperanto: (1.1) maniero, proceduro; (1.2) dentrado, dentorado; (1.3) (gramatika) modo hiszpański: (1.1) manera , modo , forma ; (1.2) engranaje , rueda dentada , engrane ; (1.3) modo nowogrecki: (1.3) έγκλιση rosyjski: (1.1) образ , порядок ; (1.2) шестерня ; (1.3) наклонение szwedzki: (1.3) modus włoski: (1.3) modo