adonis ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) lub piękny, przystojny, zwykle młody mężczyzna przesadnie dbający o swoją urodę rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (3.1)
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Łysy adonis już pochwycił białą jej rączkę i wyciskał na niej rumianych warg swych pieczęcie, oczy i policzki śmiały mu się z radości.
(1.1) podstarzały adonis • być adonisem • uchodzić za adonisa
(1.1) przystojniak (3.1) miłek
Adonis , Adonie , adonik , adoniczność adonisowy, Adonisowy, adoniczny, adonijski adonijsko
(1-3) od imienia mitologicznego Adonisa, ukochanego Afrodyty słynącego z urody
(1.1) (1.1) wyraz utworzony od nazwy własnej osoby, użyty w znaczeniu pospolitym piszemy małą literą. (1.1)
duński: (1.1) adonis hiszpański: (1.1) adonis niemiecki: (1.1) Adonis nowogrecki: (1.1) άδωνις , άδωνης szwedzki: (1.1) adonis ; (2.1) adonis włoski: (1.1) adone ; (3.1) adonide
adonis ()
rzeczownik (1.1) adonis, przystojniak
adonis ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) strojniś
adonis ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) adonis
(1) adonis
(1.1) bello, guapo
od imienia Adonis
adonis ()
rzeczownik (1.1) laluś, dandys (1.2) miłek
Adonis
adonis ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) adonis (1.2) adonis, miłek
(1.1-2) en adonis, adonisen, adonisar, adonisarna