żandarm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej (1.2) funkcjonariusz żandarmerii, francuskiej formacji policyjnej utrzymującej porządek na terenach wiejskich i małych miasteczkach (1.3) osoba nadmiernie kontrolująca, trzymająca się kurczowo zasad i narzucająca je innym (1.4) policjant
(1.1-4)
(1.1) …w tej chwili stanowczej na wzgórzu (…) zabłysnął bagnet i pokazał się hełm żandarma. (1.3) Spóźniłem się do pracy dwie minuty i miałem reprymendę od szefa. Straszny z niego żandarm.
(1.4)
żandarmeria żandarmski
, od gent d'armes (w ludzie zbrojni)
angielski: (1.1) gendarme baskijski: (1.1) jendarme bułgarski: (1.1) заптие czeski: (1.1) četník duński: (1.1) gendarm ; (1.2) gendarm ; (1.4) politisoldat esperanto: (1.1) ĝendarmo francuski: (1.2) gendarme interlingua: (1.1) gendarme kaszubski: (1.1) szandara niemiecki: (1.1) Gendarm słowacki: (1.1) žandár węgierski: (1.1) zsandár wilamowski: (1.1) šandar włoski: (1.1) carabiniere , gendarme