__TOC__ antropo- () , ,
przedrostek (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem
(1.1) antropo- + -logia = antropologia
(1.1) antropocentryzm • antropofagia • antropoid • antropolog • antropologia • antropomorfizm •
(1.1) humano-
andro-
(1.1) Marta Jurkowlaniec, Terminoelementy w języku kryminalistyki, w: Debiuty Naukowe II. Terminologia – translatoryka – terminografia, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2008, s. 86. < (ánthrōpos) → człowiek
angielski: (1.1) anthropo- bułgarski: (1.1) антропо- czeski: (1.1) antropo- duński: (1.1) antropo- hiszpański: (1.1) antropo- nowogrecki: (1.1) ανθρωπο-, ανθρωπό-, ανθρωπ- rosyjski: (1.1) антропо- słowacki: (1.1) antropo- ukraiński: (1.1) антропо- włoski: (1.1) antropo-
antropo- ()
przedrostek (1.1) antropo-
(1.1)
(1.1) antropo- + -logía = antropología → antropo- + -logia > antropologia
(1.1)
< (ánthrōpos) → człowiek
antropo- ()
przedrostek (1.1) antropo-
(1.1) antropocentrico • antropocoria • antropocoro • antropofagia • antropofilo • antropofito • antropofobia • antropogenesi • antropogenia • antropogenetica • antropogeografia • antropoide • antropolatria • antropologia • antropologo • antropometria • antropometro • antropomorfo • antroponimo • antropopatia • antroposfera • antroposociologia • antroposofia • antropotecnica • antropotossina • antropozoico • antropozoonosi
antropizzazione antropizzare antropico -antropo
(1.1) < (ánthrōpos) → człowiek