__TOC__ splitter ()
rzeczownik (1.1) rozłamowiec (1.2) rozdzielacz, rozgałęziacz (1.3) rozbijacz, rozszczepiacz (1.4) kruszarka (1.5) odłamek, odłupek
split split split
splitter ()
przysłówek (1.1) całkowicie, kompletnie
splitter ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) odłamki, odpryski przysłówek (2.1) (w pewnych wyrażeniach) kompletnie, zupełnie, całkiemSvenska Akademiens ordbok, hasło "splitter"
(1.1) ett splitter, splittret; splitter, splittren (2.1)
(2.1) splitter ny → zupełnie nowy / nowiusieńki • splitter naken → całkiem goły / golusieńki • splitter galen → kompletnie zwariowany / skończony wariat
(1.1) flisor, flis, skärvor, skärv, spillror (2.1) splitt, spritt, sprillans, helt, totalt, alldeles, fullkomligt
splittra splittra
złożenie rzeczownikowe splitterbomb, splittergranat, splitterskada, splitterskyd • glassplitter, granatsplitter złożenie przymiotnikowe splitterfri, splitterny, splittersäker