robotnica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce (1.2) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
(1.1-2)
(1.1) Robotnicom czasem nie było nawet wolno opuszczać fabryki; musiały spać na materacach pod ścianami hali produkcyjnej. (1.2) Naszym zarzucam głupotę wprost bajeczną, co bowiem mógłby ktoś powiedzieć, na przykład, o mrówkach, któreby wytoczyły sprawę robotnic i gryzły się o nią w chwili, gdy na mrowisku leży mrówkojad i połyka je tysiącami?H. Sienkiewicz: Wiry (1.2) Robotnice są zakodowane wyłącznie na pracę. Są wielozawodowcami. W zależności od aktualnej potrzeby zajmują się sprzątaniem, pielęgnowaniem larw, budową plastrów, stróżowaniem u wejścia, zbieraniem pokarmu etc.
(1.1) kobieta (1.2) pszczoła
robot , robol , robota , robótka , robienie , zrobienie , wyrabianie , wyrobienie , przerabianie , przerobienie robotnik robić , zrobić , wyrabiać , wyrobić , przerabiać , przerobić roboczy, robotniczy, robotny robotniczo, roboczo
(1.1) białoruski: (1.1) работніца bułgarski: (1.1) работничка ; (1.2) работничка duński: (1.1) arbejderkvinde , arbejderinde ; (1.2) arbejder hiszpański: (1.1) obrera ; (1.2) obrera łotewski: (1.1) strādniece niemiecki: (1.1) Arbeiterin ; (1.2) Arbeiterin nowogrecki: (1.1) εργάτρια ; (1.2) εργάτρια rosyjski: (1.1) работница szwedzki: (1.1) arbeterska ; (1.2) pszczoła: arbetsbi ukraiński: (1.1) робітниця wilamowski: (1.1) āteryn