białaczka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;
(1.1)
(1.1) Zdiagnozowanie białaczki wymaga specjalistycznych badań krwi obejmujących badanie komórek krwi w szpiku i krwi obwodowej.z Internetu
(1.1) białaczka limfatyczna / limfoblastyczna / szpikowa • białaczka przewlekła / ostra • białaczka promielocytowa • cierpieć / chorować / zachorować na białaczkę
(1.1) leukemia, leukoza
(1.1) choroba
(1.1) białaczka ostra limfatyczna, białaczka ostra szpikowa, białaczka przewlekła szpikowa, białaczka przewlekła limfatyczna
białaczkowy, białaczkotwórczy bielić
angielski: (1.1) leukaemia baskijski: (1.1) leuzemia białoruski: (1.1) белакроўе bułgarski: (1.1) левкемия czeski: (1.1) leukémie duński: (1.1) leukæmi francuski: (1.1) leucémie , leucose hiszpański: (1.1) leucemia interlingua: (1.1) leucemia japoński: (1.1) 白血病, はっけつびょう łaciński: (1.1) leucaemia niderlandzki: (1.1) leukemie niemiecki: (1.1) Leukämie nowogrecki: (1.1) λευχαιμία portugalski: (1.1) leucemia rosyjski: (1.1) белокровие , лейкемия , лейкоз słowacki: (1.1) leukémia , bledokrvnosť , bielokrvnosť szwedzki: (1.1) leukemi ukraiński: (1.1) білокрів'я węgierski: (1.1) leukémia, fehérvérűség włoski: (1.1) leucemia