vain ()
przymiotnik (1.1) o człowieku: próżny (1.2) marny (1.3) bezcelowy
(1.1) egotistical, egotistic, self-complacent, vainglorious, proud, arrogant, overweening (1.2) fruitless, unavailing (1.3) unimportant, trivial, trifling, nugatory
vainly vainly vainness
vain ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wino
vain ()
przysłówek (1.1) tylko
vain ()
przymiotnik (1.1) próżny, nadaremny, daremny (1.2) o człowieku: próżny (1.3) pusty, próżny
(1.1-2) vain , vaine ; vains , vaines
(1.1) inutile (1.2) superficiel, vaniteux
vainement