βάρβαρος ()
przymiotnik (1.1) barbarzyński, dziki (1.2) okrutny, brutalny (1.3) w starożytnej Grecji obcy, niegrecki przymiotnik w użyciu rzeczownikowym (2.1) barbarzyńca, dzikus (2.2) barbarzyńca, nie-Grek
(1) (2) P5: βάρβαρος , βάρβαρη , βάρβαρο ; βάρβαροι , βάρβαρες , βάρβαρα
(1.1) απολίτιστος, απαίδευτος (1.2) βάναυσος, σκληρός (1.3) αλλόγλωσσος, αλλόφυλος
(1.1) πολιτισμένος (1.2) ευγενικός, μαλακός
βαρβαρίζω βαρβαρικός, βαρβαρόφωνος βαρβαρισμός, βαρβαρότητα βαρβαριστί