-by

-by ()

,

przyrostek (1.1) …używany do tworzenia trybu przypuszczającego

(1.1) -bym, -byś, -by; -byśmy, -byście, -by

(1.1) Czy znalazłby się tu ktoś, kto mógłby mi pomóc? (= …kto by mógł mi pomóc?) (1.1) Myślę, że trzeba by wreszcie wziąć się za to. (1.1) (Ja) chciałbym już pójść do domu.

(1.1)

by by

, 3. os. aorystu słowa posiłkowego być (bych, by, by, bychom, byste, byszę)Roman Zawiliński, Gdzie jest miejsce w zdaniu dla zaimka zwrotnego „się” i cząstki „by”?, „Poradnik Językowy” nr 1/1922, s. 2.

przyrostek „by” piszemy łącznie z wyrazem, jeśli orzeczenie stanowi czasownik w formie osobowej („poszedłbym”), a osobno – w bezosobowej („można by”, „trzeba by”); w zdaniu w trybie przypuszczającym czasownik przyjmuje formę czasu przeszłego 3. ( lub ), w odpowiedniej formie rodzajowej (rodzaj męski, żeński, nijaki, męskoosobowy, niemęskoosobowy), odmienny jest sam przyrostek według wzoru odmiany, który decyduje o osobie podmiotu przyrostek jest dodawany do jednego z wyrazów: orzeczenia, spójnika lub zaimka względnego słowa „by”, „gdyby”, „aby”, „żeby” i „coby” w znaczeniu (1.1) zawierają ten przyrostek i nie należy go już dodawać, ale trzeba go odmienić więcej o trybie przypuszczającym znajduje się w artykule Aneks:Język polski - czasowniki

angielski: (1.1) would dolnołużycki: (1.1) by duński: (1.1) ville górnołużycki: (1.1) by islandzki: (1.1) munu (czasownik służący do tworzenia konstrukcji przypuszczających) jidysz: (1.1) וואָלט (wolt), זאָלן (zoln) niemiecki: (1.1) würde (najczęstszy sposób wyrażania przypuszczenia, obok zanikających w mowie potocznej form trybu przypuszczającego) rosyjski: (1.1) бы