chrapać () ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( chrapnąć) (1.1) oddychać w trakcie snu charcząc (1.2) spać (1.3) o ludziach: rzęzić jakby chrapiąc (1.1) (1.4) o zwierzętach: parskać jakby chrapiąc (1.1)
(1)
(1.1) Nie zmrużyłem oka całą noc, bo sąsiad donośnie chrapał. (1.2) Zajrzałam do sypialni, ale chrapałeś tak słodko, że ciebie nie budziłam. (1.4) Konie chrapały i wyprężone ich nogi silnie biły kopytami w twardą drogę, żeby się na niej utrzymać.
(1.2) spać, drzemać, kimać (1.3) charczeć
chrapa , chrapanie chrapliwie
angielski: (1.1) snore bułgarski: (1.1) хъркам chorwacki: (1.1) hrkati czeski: (1.1) chrápat duński: (1.1) snorke esperanto: (1.1) ronki fiński: (1.1) kuorsata francuski: (1.1) ronfler hiszpański: (1.1) roncar interlingua: (1.1) roncar kataloński: (1.1) roncar kazachski: (1.1) қорылдау; (1.4) пырылдау maltański: (1.1) naħar niderlandzki: (1.1) snurken niemiecki: (1.1) schnarchen norweski (bokmål): (1.1) snorke nowogrecki: (1.1) ροχαλίζω portugalski: (1.1) ressonar rosyjski: (1.1) храпеть serbski: (1.1) хркати słowacki: (1.1) chrápať szwedzki: (1.1) snarka tuvalu: (1.1) ˈgolo ukraiński: (1.1) хропіти walijski: (1.1) chwyrnu węgierski: (1.1) horkol wietnamski: (1.1) ngáy wilamowski: (1.1) śnuöhia, śniöcha, hrapȧn włoski: (1.1) ronfare, russare