nøgle ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) klucz (1.2) klucz (podpowiedź) (1.3) klucz (sposób) (1.4) klucz (narzędzie) (1.5) klucz
(1) en nøgle, nøglen, nøgler, nøglerne
(1.1) Rengøringskonen havde mistet sine nøgler og kunne ikke komme ind. → Sprzątaczka zgubiła klucze i nie mogła wejść. (1.3) Hastigheden var nøglen til succes. → Szybkość była kluczem do sukcesu. (1.4) Spænd boltene med en nøgle. → Dokręć śruby kluczem.
(1.4) unbrakonøgle • skiftenøgle / svensknøgle → klucz francuski (1.5) diskantnøgle / G-nøgle / violinnøgle → klucz wiolinowy
dreje nøglen om < <