doprowadzać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( doprowadzić) (1.1) przywodzić kogoś/coś w określone miejsce (1.2) powodować jakiś stan (1.3) umożliwiać dostęp czegoś do jakiegoś miejsca
(1.1-3)
(1.1) Doprowadzał mnie do przejścia, później zawsze musiałam iść sama. (1.2) Doprowadzasz mnie do szału! Nie mogłabyś choć raz być zwyczajnie cicho?! (1.2) Ucz się pilnie i na bieżąco. Nie doprowadzaj się do sytuacji, gdy musisz nadrabiać lekcje. (1.2) Zawsze należy gotować masę mieszając, by nie doprowadzać do powstawania grudek. (1.2) Alkohol i narkotyki doprowadzają ludzi do przepaści. (1.3) Właśnie u nas na wsi doprowadzają telewizję.
(1.1-2) doprowadzać do +
doprowadzanie, doprowadzenie doprowadzić doprowadzić do porządku • doprowadzić do skutku • doprowadzić kogoś do najdalszych granic • doprowadzić do ostateczności
angielski: (1.1) bring, lead; (1.2) make, bring about; (1.3) supply, bring chiński standardowy: (1.2) 带来 (dàilái) duński: (1.1) lede, føre esperanto: (1.1) alkonduki francuski: (1.1) accompagner; (1.2) amener; (1.3) conduire niemiecki: (1.1) hinbringen, überführen, zuführen; (1.2) treiben, bringen; (1.3) anschließen rumuński: (1.1) determina szwedzki: (1.1) föra, leda; (1.2) driva, bringa