nakładać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( nałożyć) (1.1) umieszczać przedmiot lub rozprowadzać substancję na innym przedmiocie albo substancji (1.2) ustanowić dla kogoś lub czegoś określony obowiązek albo karę (1.3) zakładać ubranie czasownik zwrotny niedokonany nakładać się ( nałożyć się) (2.1) mylić lub łączyć ze sobą wrażenia, zjawiska
(1.1-3, 2.1)
(1.1) Na swoją delikatną cerę nakłada tylko niewielką ilość pudru. (1.2) W średniowieczu nakładano na mieszczan wysokie podatki. (1.3) Nie wychodź nigdzie tak lekko ubrany, nakładaj drugi sweter. (2.1) To było dawno temu, moje wspomnienia się nakładają.
(1.1) pokrywać, okładać (1.3) ubierać, oblekać
(1.1) zdejmować
aspekt dokonany nałożyć łoże , nakład, nakładanie, nakładca nakładczy kłaść, zakładać, wkładać, rozkładać, odkładać
angielski: (1.1) put; (1.2) impose; (1.3) put on esperanto: (1.1) surmeti francuski: (1.1) poser sur, déposer; (1.2) imposer marathi: (1.1) घालणे; (1.3) घालणे rosyjski: (1.1) накла́дывать; (1.2) накла́дывать, возлага́ть; (1.3) наки́дывать; (2.1) накла́дываться ukraiński: (1.1) накладати; (1.2) накладати