obłudnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto jest nieszczery, fałszywy
(1.1)
(1.1) hipokryta, dwulicowiec, farbowany lis, faryzeusz, jezuita, tartuffe; fałszywiec
(1.1) bigot, niewiniątko, skromniś, wilk w owczej skórze / wilk w jagnięcej skórze
obłuda obłudnica obłudny obłudnie
angielski: (1.1) hypocrite, double-dealer arabski: (1.1) مداهن (mudāhin) białoruski: (1.1) крывадушнік bułgarski: (1.1) лицемер jidysz: (1.1) (religijny) שמים־פּנימל (szomaim-peneml) rosyjski: (1.1) лицемер szwedzki: (1.1) hycklare , skrymtare , ögontjänare ukraiński: (1.1) облудник , лицемір