__TOC__ koncept () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) trafny, szybko nasuwający się pomysł; szczęśliwa myśl (1.2) pomysłowość, zmyślność, spryt, inteligencja (1.3) dowcip, żart (1.4) podstawowy zarys, szkic, plan (1.5) w archiwistyce: projekt pisma sporządzony przez referenta przed aprobatą szefa
(1.1-5)
(1.1) Nic dziwnego, że podstawowy koncept jest tymczasem naśladowany przez wszystkie możliwe firmy. (1.3) Pan podczaszy bawił zgromadzone towarzystwo swym konceptem, bo znany był z tego w całym powiecie.
koncepcja , konceptualizm , koncepcik konceptowy, koncepcyjny, konceptualny
(1.1) wpaść na koncept (1.2) ruszyć konceptem (1.3) bawić konceptem
Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14. → poczęcie
koncept ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koncept
koncepcija konceptny
koncept ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) brudnopis (1.2) koncepcja
(1.1-2) ett koncept, konceptet, koncept, koncepten