__TOC__ gullig ()
przymiotnik (1.1) żółtawy
(1.1) gullig, gulligt, gullige
(1.1) Tragt-kantarellerne er nemlig mestre i kamuflage og med deres brunlig hatfarve og gullig stok, falder de nemt i ét med efterårets nedfaldsblade i samme nuancer. → Pieprzniki trąbkowe są mistrzami kamuflażu, a ich brunatna barwa kapelusza i żółtawy trzon sprawiają, że łatwo stapiają się w jedno z opadłymi jesiennymi liśćmi o podobnych odcieniach.
gul
gullig ()
przymiotnik (1.1) słodki, miły, kochany
(1.1) gullig, gulligt, gulliga
(1.1) Emilia är gullig. → Emilia jest słodziutka.
(1.1) söt, älskvärd