filino ()
rzeczownik (1.1) córka (1.2) (w złożeniach) -ówna
(1.1)
(1.1) Estis la unua fojo, ke ŝi nomis ŝin sia filino. → To był pierwszy raz, kiedy ona nazwała ją swoją córką.
(1.2) urbestrfilino • reĝfilino
(1.2) -idino
filo, bofilino, duonfilino edzigu filon, kiam vi volas, edzinigu filinon, kiam vi povas • kia patrino, tia filino • kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝas • kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝis • ne valoras bofilo, kiam mortis filino • se vi volas filinon, flatu la patrinon