kundel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) pies niezaliczany do żadnej z ras psów (1.2) każdy pies (najczęściej zachowujący się niewłaściwie) niezależnie od jego pochodzenia rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) określenie używane wobec mężczyzny
(1.1-2)
(1.2) Zabierz pan tego kundla! Kto to widział żeby pies siedział na krześle! (2.1) Ten gość, kundel jeden, prędko rozpanoszył się w moim domu jak u siebie.
(1.1) bury / łaciaty / podwórzowy kundel
(1.1) pies nierasowy, mieszaniec; kundys, kundyś
(1.1) pies
kundlizm kundelek skundlić skundlony kundlowaty
angielski: (1.1) mongrel, mutt, tyke, cur, bitzer, random-bred dog bułgarski: (1.1) помияр duński: (1.1) gadekryds ; (1.2) køter esperanto: (1.1) senrasa hundo; (1.2) hundaĉo francuski: (1.1) corniaud ; (1.2) cabot hiszpański: (1.1) chucho , perro mestizo; (1.2) chucho rosyjski: (1.1) дворняга węgierski: (1.1) keverék kutya, keverék, korcs włoski: (1.1) bastardo