milczeć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) nie mówić, nie wydawać głosu (1.2) nie chcieć wypowiadać się na jakiś temat
(1.1-2)
(1.1) Lepiej milczeć niż głupio gadać.
(1.1) nie puszczać pary z ust (1.2) nabrać wody w usta, siedzieć cicho
(1.1) mówić
milczenie , milczek , zamilknięcie , zmilczenie , zmilczanie , przemilczenie , milkliwość milknąć, przemilczeć, zamilknąć , zmilczeć , zmilczać milczący, milkliwy
milczeć jak grób • milczeć jak zaklęty • kto milczy, znać, że przyzwała • kiedy miłość szepce, rozum milczeć musi • głupi, gdy milczy, za mądrego ujdzie • słuchaj, patrz, milcz • milcz, kiedy niebezpieczno mówić • milcz o drugich, a patrz siebie, będzie święty człowiek z ciebie • masz – trzymaj, wiesz – milcz, umiesz – czyń • milcz, byś wilka z lasu nie wyszczekał • jeśli masz Dobrojewo i Kwilcz – to ty szlachcicu milcz • albo milczeć, albo co lepszego mówić nad milczenie • bezpieczniej jest milczeć niż mówić • kto nie umie milczeć, nie umie też mówić • kto milczeć nie chce, ten próżno klekce • lepiej milczeć niż źle mówić • milcząc niewiele zgrzeszysz • nigdy nie żałował, kto milczał • zacna cnota, kto milczeć umie • stracić okazję, by milczeć • milcząc nie urazisz, milcząc zbędziesz, milcząc wyrozumiesz, milcząc dokażesz • mów ostatni, milcz pierwszy • strzeż się psa milczącego i spokojnej wody
angielski: (1.1) be silent, keep silent arabski: (1.1) صمت białoruski: (1.1) маўчаць; (1.2) маўчаць bułgarski: (1.1) мълча; (1.2) мълча czeski: (1.1) mlčet duński: (1.1) tie; (1.2) tie esperanto: (1.1) silenti francuski: (1.1) se taire hiszpański: (1.1) callar, guardar silencio kazachski: (1.1) үндемеу niemiecki: (1.1) schweigen nowogrecki: (1.1) σιωπώ, σωπαίνω polski język migowy: rosyjski: (1.1) молчать, безмолвствовать; (1.2) молчать ukraiński: (1.1) мовчати; (1.2) мовчати węgierski: (1.1) hallgat włoski: (1.1) tacere, stare zitto