__TOC__ lade ()
, :
czasownik (1.1) ładować, załadować
(1.1) lade, laded, laded/laden, lades, lading
lade ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szopa, stodoła czasownik przechodni (2.1) nabijać (2.2) ładować czasownik nieprzechodni (3.1) pozwalać (3.2) czasownik posiłkowy tłumaczony na jęz. polski konstrukcjami z niech (3.3) czasownik posiłkowy służący do tworzenia trybu rozkazującego 1. os lm → lad os (3.4) wyglądać na coś
(1) en lade, laden, lader, laderne (2) at lade, lader, ladede, ladet (3) at lade, lader, lod, lodt/ladet
(1.1) Branden opstod i laden. → Pożar zaczął się w stodole. (2.1) Skovhuggeren drak lidt øl og ladede geværet. → Drwal łyknął piwa i nabił strzelbę. (2.2) Protonen er en positivt ladet partikel. → Proton to cząsteczka naładowana dodatnio. (3.1) Af ren forsigtighed lader Cecille aldrig sine børn bruge mikroovnen. → Z czystej ostrożności Cecylia nigdy nie pozwala swoim dzieciom używać mikrofalówki. (3.2) Lad ham rengøre! → Niech on sprząta! (3.3) Lad os tænde et lys. → Zapalmy świeczkę. (3.4) Drengen lod til at være overrasket. → Chłopiec wyglądał na zaskoczonego.
(3.1) tillade
(3.1) forbyde
<< ; (letan), (), (), , ,
lade ()
(1.1)